همه چيز محيط است » . « 1 » گاهى اين جمله به‌طور ساده‌ترى تفسير و گفته مىشود مقصود از آن ، اوضاع سه گانهء رحم است كه گاهى حمل خود را حفظ مىكند و يا گاهى بر آن مىافزايد و احياناً از بين مىبرد و اين اوضاع مختلف ، براى اين است كه هر چيزى نزد خدا اندازهء معينى دارد و تمام كارهاى او روى حساب و اندازه است و هرگز ارادهء او بىجهت و نسنجيده به حفظ و يا زيادى حمل و يا كم كردن آن تعلق نمىگيرد . 4 . روز و شب و هم‌چنين آشكار و پنهانى ، يك سلسله مفاهيم نسبى هستند كه در محيط ما ، كه محيطى نسبى است ، مفهومى دارند ؛ تاريكى شب مانع از ديدن انسان است ، در عين حال برخى از حيوانات در دل شب پرواز مىكنند و مىبينند . چون وجود ما محدود است و بر اثر نارسايى ديدگان ، موجودات در شب از ديدهء ما مخفى هستند ، طبعاً قسمتى از جهان ما پنهان خواهد بود ؛ ولى براى موجود محيط و برتر ( خدا ) تمام غيب‌ها ، شهود است و پنهان و آشكار براى او مفهومى ندارد . قرآن به اين حقيقت با جملهء زير ( آيهء 10 همين سوره ) اشاره مىكند : « وَ مَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِالَّيْلِ وَ سارِبٌ بِالنَّهارِ » .

--> ( 1 ) . الميزان ، ج 11 ، ص 346 .